ABOUT ME.

IMG_20171227_195503_934

Tja. Waar begin je? De zeer-uitgebreide versie over mij kunt u vinden op http://www.annettedolle.nl. Maar u kunt ook gewoon doorlezen en op die manier een dingetje of twee over me ontdekken.

Geboren op de witste donderdag van 1976 in het zuidwesten van Friesland. Daar waar de korte golfslag van het Ijsselmeer de iets langere golven van de Friese meren ontmoet. Uit het badkamerraam tuurde ik elk voorjaar over kleurrijke tulpenvelden, met in de tuin een boomhut die mijn broertje er gebouwd had. De horizon is nog steeds mijn liefste uitzicht, al gaat er zelden een jaar voorbij dat ik niet in de bergen te vinden ben, om vanaf de top diezelfde horizon te vinden.

Ik houd van leren. Om die reden zat ik op zes verschillende scholen, waarvan ik er maar van eentje een diploma kreeg. Dit kwam goed uit toen ik zelfstandig ondernemer werd, want die worden nooit naar diploma’s gevraagd. Wel naar ervaring. En kennis. En naar dat wat ze ergens van vinden en kunnen. En dat kan ik wel. Op werkgebied heb ik een uitgesproken visie over zaken, terwijl ik me op alle andere momenten liever met het kleine bezig houd. Oh, en moestuinen. Maar de moestuin die ik had, heb ik sinds een jaar opgegeven, toen ik door een verhuizing ruim een uur moest fietsen om er te komen. Nu heb ik frambozen, aardbeien, boontjes, tomaten en aardappels op mijn balkon. Naast wat salie, tijm en koriander. U zult begrijpen: Het is een groot balkon.

Ik doe veel, het liefst met verschillende mensen in variërende constructies. Dat is namelijk leuk, daar leer je van. Bovendien is het gewoon gezellig. En daar draait het in het leven toch het meest om. Althans, in dat van mij. Op het moment – moet ik toegeven – bestaat mijn leven voor een te groot gedeelte uit mijn demente macbook. Ik werk me drie slagen in de rondte aan een boek over onderwijsorganisatie, samen met Martijn Aslander. Dit is meer werk dan ik me ooit bedacht had. Maar we schrijven liever een goed-boek, dan een snel-boek en dat duurt iets langer. Op de momenten dat ik niet typ, geniet ik van dat wat ik even daarvoor getypt heb. En van de kleine dingen. Tussendoor sta ik op podia te vertellen over de ontdekkingen die we doen, ben ik ‘processor‘ tijdens projecten, bij organisaties en mensen die even wil dat ik meedenk met ze.

Dat ‘processor verhaal’ zal ik nog even uitleggen: Ik was zó klaar met de woorden coach en trainer. Steeds als ik ergens aangekondigd werd als één van beiden, moest ik na twee uur uit leggen waarom ik zo radicaal anders werk dan wat mensen verwachten bij de terminologie. Met gedoe en blokkades tot gevolg. Dus kon ik uiteindelijk drie dingen doen: 1. Me aanpassen aan de wereld (en daardoor kwaliteit verliezen). 2. Alle zelfbenoemde coaches en trainers aanspreken (nee, niet lief). 3. Een nieuw woord bedenken, zodat er nieuwe context ontstaat (ja! die!). En dus ben ik processor. Al het gedoe was onmiddellijk opgelost.

Vervolgens legde ik mijn verdienmodellen onder de loep, want ook die sloten niet aan bij hoe ik vind dat het zijn moet. Practice what you preach. En op die website bent u nu beland. Op de site waar ik onder het label ‘footprints’ te boeken ben voor alles dat ik al deed, maar nu met een internationaal tintje en een ander verdienmodel. Wat het oplevert weet niemand, daarom heet het ook een experiment. Ik hoop dat het u inspiratie biedt voor uw eigen organiseren!